Wij wensen u namens ons en de rest van CENSI

Prettige feestdagen & een gelukkig en gezond 2009 toe.

bezoek aan Ermelo

Hallo allemaal,

Afgelopen vrijdag zijn Marcel en ik naar MdWC geweest in Ermelo. Hier hebben wij samen met onze opdrachtgever een medewerker en een patient besproken over hoe ons uiteindelijke product eruit moet gaan zien. Het was erg zinvol dat er een patient bij aanwezig was. Deze heeft aangegeven wat voor hem prettig zou zijn en wat juist niet.
Hierna hebben we nog besproken of wij iets kunnen doen met de IPod die op de volgende site te vinden is:

http://www.kennislink.nl/web/show?id=211631

Deze is nu gemaakt voor mensen met autisme maar zou door ons aangepast kunnen worden tot een apparaat die gebruikt kan worden door mensen met OCD. De komende weken zullen wij ons hier in gaan verdiepen en uiteindelijk met een aantal patienten brainstormen over de verschillende mogelijkheden die dit apparaat zou moeten hebben.

Vorige week maandag hebben wij kennis gemaakt met twee elektrotechniek studenten die met ons samen zullen gaan werken de laatste zes weken. Zij zullen zich bezig gaan houden met het verkleinen van de bestaande en werkende sensoren. Ook zullen zij gaan kijken of ze de ademhalingssensor werkende kunnen maken en zo ook de temperatuursensor mocht deze nog op tijd arriveren.

Hallo allemaal,

Hier even een korte update over onze vorderingen.
Afgelopen tijd zijn wij bezig geweest met het verbeteren van ons tussenrapport. Hier is redelijk wat tijd ingestoken omdat het voor buitenstaanders een onduidelijk rapport was. Dit is nu zo aangepast dat het voor een ieder te begrijpen is. Ook zit er nu meer structuur in.
Verder hebben we gekeken naar het uiteindelijke apparaat. We hebben er over nagedacht waar de apparatuur gedragen moet worden, van welk materiaal het gemaakt moet worden en over andere praktische problemen die dit apparaat met zich meebrengt.
Aanstaande vrijdag hebben we een afspraak met onze opdrachtgever om de vorderingen te bespreken. In dit gesprek zal er voornamelijk gesproken worden over het uiteindelijke product, wat men hier van verwacht en waar wij de komende weken mee bezig gaan. Uiteraard zullen wij hier op het blog nog wat over schrijven.

Beste lezers,

We zijn inmiddels 10 week verder in het project. Wat betekend dat we afscheid hebben moeten nemen van twee van onze projectgenoten. Matthijs gaat verder met zijn scriptie voor zijn eindstage en Ruben heeft een verplicht blok van zijn opleiding. Nikita en ik gaan verder met het project, echter hebben we nu niet meer de beschikking over een Technisch Informatie student. Dit betekend dat onze prototype eerst zo blijft zoals hij nu is.

Ruben heeft voordat hij vertrok, nog de hartslag sensor aan de praat weten te helpen en heeft het geïmplenteerd in het programma. Het werkt nog niet helemaal zoals het moet maar we kunnen tenminste een meting aflezen.

Verder hebben Ruben en Matthijs vorige week een presentatie gehouden. Hierin hebben ze onze resultaten laten zien van de afgelopen 10 week. De werking van het apparaat hebben doormiddel van een soord strip laten zien. Hier is deze strip.
Nikita en ik gaan deze week eerst verder met het verbeteren van het tussenrapport. Daarna gaan we bezig met het testen van ons apparaat zoals hij nu is. Als we met de twee sensoren die we nu hebben, ook genoeg gegevens binnen krijgen kunnen we eerst verder.
Daarnaast kunnen we nog verder met het waarschuwings systeem van het apparaat.

Project loopt gestaag verder.

Op dit moment zijn wij bezig met verschillende dingen. Het is misschien het handigste als ik dit per persoon even kort benoem.

Matthijs:
Hij is bezig met een onderzoek naar een behandeling met videofeedback. Deze vraag kwam vanuit het MdW centrum. Deze wil graag met videofeedback gaan werken.
Op dit moment heeft Matthijs een aantal onderzoeken gevonden die helaas niet allemaal over OCS gaan. Deze onderzoeken heeft hij volgens een schema uitgewerkt en hij is nu bezig om er een artikel over te schrijven.

Ruben:
Helaas zijn we nog steeds aan het wachten op de temperatuursensor. Daarnaast is Ruben bezig geweest met de hartslagsensor. Hierbij bleek dat wij hiervoor nog een band nodig hebben. Deze is afgelopen week besteld. Verder is hij bezig geweest met het programmeren van een programma waar alle metingen doormiddel van grafieken weergegeven worden.

Marcel:
Hij heeft gekeken naar de mogelijkheden om de apparatuur op het lichaam te bevestigen. Daarbij heeft hij nog een aantal schetsen gemaakt hoe het programma eruit moet komen te zien om het zo hanteerbaar mogelijk te maken. Verder heeft hij een enquete gemaakt waarmee hij duidelijkheid wil krijgen waar men de meeste spanning voelen. Helaas heeft men deze nog niet ingevult. Nu is Marcel een begin aan het maken met het verslag voor de overdracht naar de volgende groep.

Nikita:
Zelf ben ik bezig om een documentje te schrijven over neuro en biofeedback. Dit is erg moeilijk te vinden en daarbij zeggen meerdere sites verschillende dingen over het onderwerp. Het is de bedoeling dat de volgende groep gaat kijken of het concept werkt zoals wij dit in gedachten hadden (dit veel te maken met biofeedback). Mocht dit niet zo zijn kunnen zij gaan kijken of neurofeedback een goede optie kan zijn. Daarnaast houd ik ook het blog zoveel mogelijk bij.

Biofeedback en Lentis voorlichtingsavond

Woensdag 8 oktober zijn we met ons vieren op bezoek geweest bij een verpleeger die werkt op een de psychatrische afdeling van het UMCG. Jan Venema de verpleger waarmee wij een afspraak hadden, heeft lange tijd gewerkt met het biofeedback systeem. Uit het gesprek bleek dat hij voornamelijk mensen met hoofdpijnklachten hielp. Door de spierspanning te meten op verschillende dagen en tijden leerden mensen zich beter kunnen ontspannen. Soms was het voor mensen ook al een hele opluchting dat men zich begrepen voelde.
Dhr. Venema vertelde dat het traject wat vooraf ging aan de biofeedback behandeling vaak erg lang was. Mensen melden zich eerst bij een huisarts die mensen vaak naar huis stuurden met pijnstillers. Hierna werden de mensen eerst doorgestuurd naar een neuroloog die verder dan vaak geen oorzaak kon vinden. Deze artsen stuurden de patienten ook terug naar huis met pijnstillers. Vervolgens werden mensen ook weleens doorgestuurd naar een psycholoog die ging kijken of de patient misschien hoofdpijn kreeg van de problemen die men had. Als hier uiteindelijk niks uit bleek te komen kwamen mensen pas in aanraking met de biofeedback therapie. Als de patient tijdens de therapie dan hoorde dat men wel eninge vorm van spanning had en dat de oorzaak was van de hoofdpijn, voelde mensen zich eindelijk begrepen. Dit voelde vaak als een verandeming voor de patient.
Helaas had dhr. Venema niet gewerkt met meerdere toepassingen van het biofeedback systeem. Hij vertelde dat de andere toepassingen voornamelijk binnen het pijnteam van het UMCG werden gebruikt. Uiteindelijk heeft hij de spanning nog gemeten bij Matthijs (zie foto). Helaas was het een erg saaie patient. Hij was super relaxed en had geen spanningen!!!
Aan het einde van het gesprek hebben wij nog wat namen gekregen die ons verder zouden kunnen helpen bij de verdere informatie die wij evt. willen hebben over zowel bio- als neurofeedback.

Woensdag 15 oktober was het de bedoeling dat ik samen met Ruben naar een voorlichtingsavond van Lentis zou gaan die in het teken stond van dwangstoornissen. Helaas had Ruben pech met zijn brommer en ben ik alsnog alleen erheen gegaan.
Er was een zeer lage opkomst. In totaal waren er 5 mensen gekomen. Eén mevrouw had zelf een dwangstoornis. Zij was er samen met haar man. De andere twee mensen waren geintresseerden die er wat meer over wilden weten. Uiteindelijk bleek dat de informatie die men bij deze bijeenkomst gaf erg globaal was en ik het meeste hiervan al wist. Wel heb ik met een aantal mensen gesproken over onze opdracht waaronder de mevrouw die zelf een dwangstoornis had. Ze was erg enthousiast over onze opdracht. Ze vertelde dat het naar alle waarschijnlijkheid zeker zinvol was voor uitbehandelde mensen die op deze manier makkelijker thuis kunnen wonen. Een andere aanwezige had nog een goed technisch idee ingebracht die wij mee zullen nemen in ons uiteindelijke product.

Derde test:
Dit maal werkt de transpiratiesensor zeer goed en kunnen we de resultaten in een duidelijk grafiek bekijken.

Een tweede test:
De transpiratiesensor is binnengekomen, gelijk heb ik het soldeerapparaat erbij gepakt om de boel in elkaar te zetten.

In dit filmpje kunnen jullie zien wat ik heb gedaan met de sensor nadat ik de boel heb gesoldeerd.

Inrichting kantoor:
Het begin is er, ons kantoor begint er uit te zien als een fijne werkplek.
Ook het Phillips Senseo apparaat ontbreekt niet, koffie de zwarte motor.

Klik hier voor een rondje kantoor

Bezoekje MdW centrum

Tijdens ons eerste bezoekje aan het MdW centrum is ons aangeboden om een dagje mee te lopen op de afdeling. Voor Marcel (HT) en Nikita (Verpleegkunde) leek het een goed idee om dit te gaan doen. Matthijs (fysiotherapie) was vorig jaar al eens gaan kijken en omdat het te druk werd met drie mensen, is hij niet mee geweest. Vorige week donderdag zijn wij uiteindelijk naar de afdeling met OCS patiënten geweest. Het programma duurde van 10.00-14.00 uur.
Ons programma begon met gezamenlijk koffiedrinken met de patiënten. Zo konden we eerst kennis maken met elkaar. Het viel ons op dat de patiënten op de afdeling erg open waren over hun ziektebeeld. Men maakte er regelt grapjes over om zo de schaamte wat te kunnen verdragen. Na de koffie zijn wij apart ingedeeld bij een therapeut en zijn patiënt. Wij mochten beide een exposure sessie bijwonen. De patiënt wordt hierbij blootgesteld aan zijn angsten. Een voorbeeld hiervan is dat de patiënt word meegenomen naar dorp. In het dorp krijgen ze bijvoorbeeld de opdracht om dingen aan te raken dat men eng vind. Hierbij moeten ze vertellen wat ze voelen en hoe hoog het angstgevoel is, uitgedrukt in een cijfer van 1- 10. Deze sessies waren erg confronterend om te zien.
Ik heb mij tijdens het bezoek voornamelijk bezig gehouden om bevindingen te doen op medisch gebied. Daarbij heb ik gekeken naar de snelheid waarin de angst ontstaat en welke symptomen erbij verschillende patiënten naar boven komen. Zo bleek dat patiënten lichamelijk nog wel redelijk wat kunnen verschillen van elkaar. Ook bevonden patiënten zich in verschillende stadia van de behandeling. Hierin was ook een duidelijk verschil te zien.
Marcel kreeg de kans om te kijken wat de mogelijkheden zijn op gebied van bevestiging van de apparatuur en de aansturing hiervan. Ook hij heeft gekeken naar verschijnselen en ook de snelheid waarin deze op komen zetten.. Toen wij tot de conclusie waren gekomen dat mensen verschillende lichamelijke symptomen van angst laten zien, kwam Marcel op het idee om een enquête op te stellen. Binnen deze enquête moet duidelijk worden welke lichamelijke symptomen overlappen tussen meerdere OCS patiënten en ook waar wij aan moeten denken om de sensoren wel of niet te bevestigen i.v.m. zweetproductie of smetvrees e.d.
Voor het project is ons bezoek aan de kliniek erg zinvol geweest. Wij weten nu beter wat het ziektebeeld inhoud en dat dit een grote impact heeft op het leven van iemand. Veel patiënten binnen de kliniek vonden het interessant waar wij mee bezig waren en waren erg open over hun ziektebeeld. Door deze openheid en het mogen volgen van de exposuretherapie weten wij nu iets meer over de lichamelijke klachten die zich voortdoen.

De afgelopen 3 weken zijn wij tegen het probleem aangelopen dat de taken niet evenredig verdeeld kunnen worden binnen onze groep. Zo heeft Ruben het erg druk met het programmeren van de sunspot en heeft de rest weinig te doen. Vorige week hebben we besloten om onze opdrachtgever te vragen of wij nog wat voor hen konden betekenen op het gebied van de zorg. Hier kwam naar voren dat ze graag iets meer wilden weten over videofeedback. Hier zijn ze op de afdeling nu mee aan het experimenteren. Matthijs heeft deze taak op zich genomen om hier een klein onderzoek naar te doen.
Ik had tijdens onze afspraak in Ermelo met onze opdrachtgever gesproken over bio- en neurofeedback. Hier had men nog niet eerder over gehoord. Ik ga hierover een stuk schrijven en kijken of deze behandeling daadwerkelijk zinvol kan zijn bij OCS patiënten. Aankomende woensdag hebben wij hier een gesprek over met een psycholoog uit het UMCG. Deze heeft in het verleden veel gewerkt met beide therapieën.

Een eerste test:
Op dit moment kunnen we temperatuur en transpiratie meten met een paar simpele sensoren omdat de andere sensoren nog in bestelling zijn.

Ik wil dit filmpje met jullie delen om te laten zien dat we een basis hebben voor het uitlezen van de sensoren. Er komt nog een filmpje met de uiteindelijke sensoren en de applicatie op de pc die de waarden ontvangt, daar wordt nu nog aan gewerkt.

Vorderingen week 3 en 4

We zijn nu drie weken bezig met ons project ‘Herken de Herhaling’. In deze tijd hebben wij ons ingelezen in het onderzoek. We hebben ons verdiept in het ziektebeeld OCD waar wij een in dit project apparatuur voor gaan ontwikkelen. We zijn bezig geweest met sensoren zoeken en afspraken te maken met mensen die ons informatie kunnen verschaffen die van toepassing zijn op ons project.

De tweede week is ons groepje druk bezig geweest om op internet naar sensoren te zoeken die de metingen kunnen verrichten. Al snel bleek dat dit erg moeilijk te vinden is. Er zijn een aantal sensoren die meerdere van deze metingen tegelijk kunnen uitvoeren. Het nadelen hiervan zijn dat ze vaak nog in ontwikkeling of zijn te duur voor ons project. Uiteindelijk zijn er een aantal sensoren gevonden die wij willen gebruiken voor ons project. Deze zullen besteld worden. Het gaat hierbij om de volgende sensoren: transpiratie, hartslag, temperatuur en voor de ademhaling hadden wij al een sensor die de voorgaande groep had besteld.
Alleen een goedkope sensor om spierspanning te meten is nog niet gevonden. Deze zijn te koop voor minimaal €500,- en dan moet er nog software bij voor dit apparaat. Helaas is dit te duur voor ons project

· Temperatuur sensor, De HS2000V te vinden en kopen via: http://preconusa.com/store/agora.cgi?cart_id=4940240.15578*uM1De5&xm=on&product=Humidity.
· Transpiratie sensor(leugendetector), te kopen en vinden via:
http://shopping.kelkoo.nl/ss-leugen-detector.html
Hartfrequentie sensor, te kopen en vinden via:
http://www.sparkfun.com/commerce/product_info.php?products_id=8661

De criteria die wij gebruikt hebben bij het zoeken van sensoren zijn:

Temperatuursensor:
Minimaal 0,2 graden hoger of lager per keer als stap;
Snelle recovery verhoging temperatuur door b.v. condens;
Moet kunnen meten op menselijke temperatuur.

Hartritmesensor:
Moet snel reageren op een verandering van hartslag;
De frequentie waarmee het de hartslag meet moet in te stellen zijn.

Ademhalingssensor:
Moet goed rekbaar zijn;
Moet kunnen meten op een frequentie van minder dan 0,5 seconden.

Transpiratiesensor:
Moet kleine hoeveelheden vocht kunnen detecteren, het mag dus niet zo zijn dat ze onder de oksels moeten;
Moet kunnen meten op een frequentie van minder dan 0,5 seconden.

Deze lijst is naar onze begeleider gestuurd zodat hij ze voor ons kan bestellen. In de loop van de volgende week hopen we dat we de sensoren binnen krijgen zodat we er mee kunnen gaan sleutelen.

Gisteren (25-09) zijn we met ze allen (inclusie Bryan) naar Ermelo gegaan om daar kennis te maken met de opdrachtgever om even te zien wat OCD nou precies inhoud en wat vragen te kunnen stellen over het project zelf. We hebben een paar filmpjes mogen zien, waarin een patiënt werd gevolgd in de dagelijkse handelingen. Aan de hand van deze filmpjes hebben we wat vragen gesteld over OCD en de behandeling ervan, maar ook over wat de opdrachtgever van ons verwacht en hoe haar visie is over ons project.
We hebben uit het gesprek waardevolle informatie weten te krijgen en we zijn een stuk wijzer geworden over OCD.

Daarnaast zijn we op advies van Bryan Williams eens gaan kijken wat bio- en neurofeedback inhoud. Dit zijn beide therapieën. In het kort bestaat neurofeedback uit een systeem die de hersenactiviteit meet bij mensen die bijvoorbeeld last hebben van een angststoornis. Doormiddel van een soort spelletje leert men dan de hersendelen die niet goed functioneren te gebruiken. Zodra men de hersenen niet goed gebruikt kan er als een soort van straf, het spelletje worden gestopt.
Bij biofeedback worden er metingen gedaan op het lichaam. Hier meet men bijvoorbeeld de hartslag, ademhaling, transpiratie e.d. Doormiddel van deze metingen die direct voor de patiënt en therapeut zichtbaar zijn op een computerscherm, leert de patiënt zijn eigen lichaamssignalen kennen. Dit biofeedback systeem past goed bij ons project. Omdat wij hier dan ook wat meer van wilden weten hebben we contact gelegd met Jan Venema van het UMCG. We kunnen woensdags 8 oktober bij hem terecht voor een gesprek.

Welkom op ons nieuwe blog van Censi!

Ik zal me even voorstellen, mijn naam is Matthijs Bakker, kom uit Groningen en studeer Fysiotherapie aan de hanze hoge school natuurlijk. We zijn dit blok begonnen met een opdracht van de minor ‘zorg & techniek’, de opdracht is ons opgedragen door onze opdrachtgever te Ermelo en onze projectbegeleider is Bryan Williams. ‘Herken de herhaling’ is de opdracht; oftewel patienten met dwangneuroses die bij thuiskomst een terugval krijgen van hun dwanghandelingen. Om dit te voorkomen is het de bedoeling dat wij door middel van sensoren en een sunspot biofeedback geven en de patient wellicht kunnen waarschuwen wanneer een dwanghandeling op komst is.

Deze opdracht ga ik 10 weken volgen en is voor mij m’n afstudeeropdracht. Binnen dit project moet ik me dus veel bezig houden met evidence based literatuuronderzoek, de groep op gang helpen mbv mijn voorkennis over deze opdracht, analyseren van de gegevens die we uit de sensoren en de sunspot kunnen halen en me natuurlijk beschikbaar stellen als proefpersoon.

Samen met mijn multidisciplinair groepje (TI-, HT- en een VKstudent) proberen we dmv veel overleg en communicatie een zo goed mogelijk product te ontwikkelen. Tot nu toe gaat de samenwerking goed, al ben ik zelf al een keer te laat gekomen.

Op dit moment hebben we al een aantal mooie sensoren gevonden, oa voor de hartslag, temperatuur en de ademhaling, Ruben probeert deze sensoren aan de sunspot te fabriceren voor zover dat mogelijk is natuurlijk. Ik hoop dat dit snel gerealisserd kan worden zodat Nikita en ik met gegevens verder kunnen.

Tot slot is het nog wel even leuk om te weten dat wij uitverkoren zijn om te mogen werken in het supermoderne nieuwe gebouw van HIT in Assen, dus ik heb er weer veel zin in.

Matthijs

kick off

Dag mensen,

Ik ben Nikita Quint en doe de opleiding tot verpleegkundige. Voor mij is ‘ zorg en technologie’ een minor die voor mij 20 weken zal duren. De opdracht ‘Herken de Herhaling’ was voor mij een eerste keuze. Mijn motivatie hierachter is dat ik binnen mijn opleiding de differentiatie GGZ (Geestelijke GezondheidsZorg) gekozen heb. De opdracht waar ik met mijn groepje nu mee bezig ben sluit hierbij goed aan.

De eerste ontmoeting met de andere mensen was erg positief. Ik denk dat wij een goede samenwerking tegemoet zullen gaan. De samenstelling is ook perfect. 2 mensen uit de gezondheidssector en twee mensen van de technische kant.

In het begin had ik mijn twijfels of mijn achtergrond ook goed van pas zal komen binnen de opdracht. Nu is mij duidelijk geworden dat ik mij straks vooral bezig zal houden wanneer er metingen bij de patiënt worden gedaan en wanneer wij verschillende bedrijven zullen gaan bezoeken voor de medische apparatuur.

Kortom ik heb er veel zin aan om met deze opdracht bezig te gaan!!


Nikita

Beste bloggers,

Ik ben Ruben Veger 3e jaars student Technische Informatica en heb het thema "Digitale zintuigen - Herken de herhaling" gekozen.
In de opdracht "Herken de herhaling" worden mensen die een Obsessive Compulsive Disorder (OCD) hebben geholpen d.m.v. sensoren.
Ons doel is het maken van een product waarmee we kunnen meten wanneer iemand een aanval gaat krijgen en daar kan dan een actie aan worden gekoppeld.

Mijn keuze ging uit naar "Herken de herhaling" omdat ik zelf last heb van een vorm van OCD en vrienden van mij ook, ik hoop hiermee voor de opdrachtgever een
manier te vinden om het beter te behandelen. Wat ik erg interessant vindt aan dit thema is het multidisciplinair samenwerken om tot een goed
resultaat te komen, zo hebben we een student Fysiotherapie, Verpleegkunde, Human technology en dus mijn inbreng als student Technische Informatica.

Samen met mijn projectgenoten Matthijs,Nikita en Marcel ben ik maandag 8 september begonnen met dit thema na de kick-off.
Op 8 september is er niet veel gewerkt het was voornamelijk een kick-off van het thema waarin we meer informatie kregen over wat we gingen doen en waar, verder is op deze dag is ook onze groep samengesteld.

Ondertussen hebben we met de groep een Plan van Aanpak geschreven, regels opgesteld en een planning gemaakt (m.b.v. een gantt chart).
We hebben gezocht naar sensoren die ons kunnen helpen om aanvallen waar te nemen, dit kan worden gemeten via Fysiologische factoren zoals:

- Hartslagfrequentie
- Ademhalingsfrequentie
- Transpiratie
- Spierspanning
- Temperatuur

Inmiddels hebben we een aantal geschikte sensoren gevonden, om echt te weten of de sensoren goed geschikt zijn hebben we een afspraak gemaakt met de opdrachtgever waarin we niet alleen goed bespreken wat er moet gaan gebeuren maar waarin we ook de patienten te zien krijgen.
Verder gaan we volgende week een afspraak maken met Jan Venema van het UMCG Groningen die bereid is te helpen en meer informatie kan geven over Neurofeedback en Biofeedback.

Dit waren de eerste 2 week van het project,

Met vriendelijke groet, Ruben Veger

De eerste stapjes

Hallo Bloggers

Mijn naam is Marcel Tol, Human Technology student aan de HanzeHogeschool in Groningen. Als minor heb ik gekozen voor de Digitale Zintuigen. Dit omdat het lekker aansloot op mijn opleiding en hoop dat ik zodoende wat werk ervaring opdoe.

Dus zo gezegt zo gedaan en daar zit ik dan te werken een de opdracht “Herken de herhaling”, samen met me project genoten; Nikita, Ruben en Matthijs. In dit project word onderzoek gedaan naar een mogelijkheid om mensen met obsessive compulsive disorder op tijd te kunnen waarschuwen voor een “aanval”.

De vorige project groep heeft al veel onderzoek gedaan naar obsessive compulsive disorder en we weten bij welke factoren we moeten kijken willen we een “aanval” kunnen voorspellen. Deze zijn:

Temperatuur

Transpiratie

Spierspanning

Ademhalingfrequentie

Hartslagfrequentie

In principe zouden we alleen nog de sensoren moeten vinden. Zou je denken. Wat blijkt: de vorige projectgroep liep hier helemaal op vast. Ze konden niet aan de sensoren komen en zo konden ze geen proefopstelling bouwen.

Dus aan ons de mooie taak dit wel te realiseren. We zijn nu net ander half week bezig en we maken lekker vaart dacht ik zo. De eerste week hebben we even kennis gemaakt met elkaar en bezig geweest met het orginatorische gedeelte van het project, zoals planning en plan van aanpak, en hebben we de resultaten van de vorige projectgroep die hier mee bezig was, doorgenomen.

De week zijn we dus opzoek gegaan naar verschillende sensoren om deze fysologische factoren te kunnen meten. Waar me meteen eigenlijk merkte was dat er genoeg sensore te vinden zijn, sterker nog er zijn complete opstellingen die we in principe zo zouden kunnen gebruiken, echter deze zijn zo duur dat de school het nooit goed zouden vinden als we zouden vragen om deze te kunnen krijgen. Neurofeedback zou een andere optie zijn, maar deze is net zo duur of (nog) niet beschikbaar.

We zijn nog altijd opzoek naar goedkopere variaten van de sensoren en we hebben een aantal gevonden. Echter willen we nog even wachten met het bestellen hiervan, totdat we bij de opdrachtgever en gebruikers hebben ontmoet. Dit zal waarschijnlijk volgende week donderdag gebeuren.

We hebben verder nog ander aanknopings punten via via gekregen waar we hopelijk nog wat aan hebben, kwa info. We zullen volgende week hopelijk daar mee aan de slag kunnen.